Kasteel Nederhemert

Het in 1945 geheel uitgebrande kasteel Nederhemert ligt in schilderachtig verscholen in het groen. Gedurende een zes eeuwen durende groeiproces ontwikkelde Nederhemert zich van een verdedigbare woontoren tot een veelhoekig bewoonde complex. Het oudste gedeelte van Nederhemert, een rechthoekige woontoren uit omstreeks 1300, bevindt zich in het zuidoostelijke deel van het kasteel. In de kelder is een zeldzaam Boheems gewelf bewaard gebleven; daarboven zich bevond zich de begane grond en de verdieping, onderling verbonden door muurtrappen. De ingang bevond zich aan de tegenwoordige achterkant van het gebouw. Tijdens het tweede kwart van de 14de eeuw werd een binnenplaats ommuurd met de genoemde woontoren op de zuidoosthoek, een rechthoekige toren op de noordoosthoek en een ronde toren op de noordwesthoek. Omstreeks 1350 verrees een zaalbouw tussen woontoren en de noordelijke vleugel en kreeg de ronde toren zijn huidige omvang. In de 15de eeuw verrees op de zuidwesthoek van het plein een zeshoekige toren. De bebouwing op het binnenplein werd aan het begin van de 19de eeuw gewijzigd. Deze bebouwing met zuidvleugel en zeshoekige toren is in 1945 verloren gegaan. Van het resterende L-vormige complex is het muurwerk overeind gebleven, Met uitzondering van de 16de eeuwse traptoren die in 1966 vrijwel geheel instortte. Daarop werd het hoofdgebouw voorzien van een nooddak en van muurverankeringen. De noordvleugel kreeg al zijn bovenste balklaag en een met pannen gedekte kap. Stichting Vrienden der Geldersche Kasteelen heeft Nederhemert met het terrein binnen de gracht in 1962 in langdurige erfpacht van Staatsbosbeheer verkregen. Het in 1994 door Architect W. Kramer opgestelde restauratieplan is van start gegaan en zal rond 2005 klaar zijn.

(foto's September 2003)