Zuylen bij Utrecht
Bij de grote verbouwing van het vroeg-16e eeuwse Zuylen in 1752, heeft Diederik Jacob van Tuyll van Serooskereken een stijlbreuk willen voorkomen.Hij gaf Jacob Marot, zoon van Daniel, opdracht ontwerpen te maken als zomerverblijf naast het huis dat de familie Van Tuyll in Utrecht bewoonde. De binnenplaats werd aan de oostzijde opengebroken waardoor een regelmatige U-vormige plattegrond ontstond. Het kasteelachtige karakter van Zuylen bleef bewaard, maar ook hier streefde men naar Uniformering van de gevels tussen de veelhoekige hoektorens die in ere werden gehouden: Trapgevels werden afgebroken en daarvoor in de plaats kwam een omgaande gootlijst die een hoogte aanhield. Bovendien maakten de kruisvensters plaats voor schuifvensters met roedeverdeling. De kwam een volledig vernieuwd interieur naar ontwerp van Jacob Marot. Hij bracht in de plattegrond een nieuw element in. Tot dusver waren de vertrekken op gebruikelijke wijze slechts via andere vertrekken toegankelijk. Marot ontwierp gangen die de vertrekken afzonderlijk bereikbaar maakten. Dit belangrijke 18e eeuwse interieur met onder andere de eetkamer, waar grote portretten in de betimmering zijn opgenomen en de zaal, waar een serie wandtapijten uit 1670 uit het Delftse atelier van Maximiliaan van der Gught is aangebracht, is gaaf bewaard gebleven. Zuylen geniet bovendien bekendheid als ouderlijk huis van de 18e eeuwse schrijfster Belle van Zuylen.
