Doornenburg
Vanwege haar weerbare karakter en sprookjesachtige silhouet spreekt de Doornenburg van alle kastelen in Nederland misschien wel het sterkst tot de verbeelding. Gelegen in het vlakke land van de Overbetuwe, vlakbij de splitsing van de Rijn en de Waal, aan de oorsprong van het riviertje de Linge, heeft de Doornenburg na restauratie en reconstructie haar laatmiddeleeuws aanzien herkregen, waardoor de burcht met haar heldere structuur tot een schoolvoorbeeld van middeleeuwse kastelenbouw in Nederland geworden is. De Doornenburg bestaat uit een rechthoekige, omgrachte en ommuurde voorburcht, die men betreedt via een houten brug en een sterke poort, geflankeerd door twee ronde torens met kantelen. Vervolgens komt men bij een tweede brug die uiteindelijk toegang verschaft tot de wederom omgrachte hoofdburcht, een bijna torenvorminge gebouw op nagenoeg vierkante plattegrond met steile daken achter hoge kantelen en uitkragende arkeltorentjes op de hoeken. Het belang van de Doornenburg is, behalve in haar authentiek middeleeuws karakter, vooral gelegen in de omstandigheid dat het kasteel over een zo uitgestrekte voorburcht de grootste in Nederland beschikt. Hier bevinden zich behalve de robuuste poorten de zogenaamde langeracktoren, een kapel, een langgerekt dienstgebouw en een nog steeds functionerende boerderij. Bovendien is de hoofdburcht een eminent voorbeeld van een twintigste eeuwse reconstructie, die teruggaat op een uit bouwsporen en opmetingsschetsen herleide laatmiddeleeuwse toestand.
