Kasteel Walenburg
De geschiedenis van Walenburg begint in het midden van de dertiende eeuw,toen de toren werd gebouwd. Samen met zijn westelijke buurman lunenburg,maakte deze deel uit van een groep verdedigingswerken, die omstreeks dezelfde tijd werden gebouwd. wat ze nu eigenlijk moesten verdedigen blijft echter een mysterie, daar het naburige dorp Langbroek nimmer enig strategisch belang had, terwijl het omringende moeras tot lang nadat de torens werden gebouwd onontgonnen bleef. De toren werd tot aan zijn huidige hoogte opgetrokken omstreeks het jaar 1400 en bleef in die vorm staan tot aan het midden van de zestiende eeuw. De toenmalige bewoner achtte de toren als woning echter minder geschikt. Daarom werd er aan de zuidzijde een vleugel aan toegevoegd. Vorm en omvang hiervan werden in de volgende vier eeuwen van tijd tot tijd veranderd, maar toren en vleugel vormen nog steeds de eigenlijke burcht. Meer schilderachtig dan fraai ging Walenburg vele malen in andere handen over, totdathet in 1803 gekocht werd door Gijsbert baron van Lynden van Sandenburg. Een periode van vergetelheid bracht het slot, verwaarloosd maar onveranderd. Omstreeks 1964, toen Walenburg de aandacht trok van de heer en mevrouw Canneman, had het huis al lange tijd leeg gestaan. E.A. Canneman was een architect die zich had gespecialiseerd in de restauratie van historische gebouwen. Zijn vrouw was een bekende tuinarchitecte.samen waren zij uitzonderlijk geschikt om Walenburg nieuw leven in te blazen
